Σάββατο, 30 Ιουνίου 2018

Αρρενοτόκο μελίσσι και Αντιμετώπιση

             Η αρρενοτοκία είναι  μία δυσάρεστη εξέλιξη για τον μελισσοκόμο αλλά και για το ίδιο το μελίσσι που οδηγείται στην εξαφάνιση. 
           Το μελίσσι μένει ορφανό είτε από δικό μας χειρισμό είτε μετά από αποτυχημένη προσπάθεια αντικατάστασης της βασίλισσας. Για όσο διάστημα υπάρχει ο γόνος λειτουργεί ανασταλτικά, όπως και η βασίλισσα, με τις φερομόνες που εκλύει. Αφού όμως ξεγονιάσει ενεργοποιούνται οι ωοθήκες κάποιων εργατριών και αρχίζουν να γεννούν αυγά στα κελιά. Κάποια τα επιλέγουν για βασίλισσα και ακολουθούν τη διαδικασία εκτροφής και εκκόλαψης.
          Μάταια όμως γιατί δεν έχουν καμμία δυνατότητα να εξελιχθούν σε βασίλισσα γιατί οι εργάτριες δεν έχουν σπέρμα και μπορούν να εκκολαφθούν μόνον κηφήνες. Έτσι η αντικατάσταση των εργατριών με νέες δεν γίνεται και οι παλιές γερνάνε και πεθαίνουν με αποτέλεσμα τον αφανισμό της αποικίας.
             Εδώ μπορεί να παρέμβει ο μελισσοκόμος και είτε να ενισχύσει κάποιο άλλο αδύναμο μελίσσι έγκαιρα όσο υπάρχουν ακόμη εργάτριες αφού πρώτα το τινάξει μακριά ή απλά να τινάξει τον πληθυσμό μακριά ώστε κατά την επιστροφή του να μπει σε άλλες κυψέλες ή να προσπαθήσει να σώσει το μελίσσι δίνοντας του νέα μάννα. 
            Όποια επιλογή και αν κάνουμε το τίναγμα του πληθυσμού είναι απαραίτητο. Πως το κανουμε?  Απλά παιρνουμε την κυψέλη με τον πληθυσμό απομακρυνόμαστε 100-200 μέτρα απο το μελισσοκομείο και τινάζουμε τα πλαίσια με τον πληθυσμό έξω από την κυψέλη. Οι εργάτριες θα επιστρέψουν στο μελισσομείο και αν δεν βρούν κυψέλη εκεί θα μπουν σε κάποια διπλανή. Οι εργάτριες που γεννούσαν αυγά λόγω του βάρους δεν θα μπορέσουν να πετάξουν και να επιστρέψουν ή και αν το κάνουν θα μπουν σε κάποια άλλη κυψέλη και θα αναλάβουν παραμάνες.
              Οι επαγγελματίες μελισσοκόμοι δεν ασχολούνται καν με τα αρρενοτόκα και το μόνο που κάνουν είναι το τίναγμα του πληθυσμού. Εγώ προσωπικά  ακολουθώ την τρίτη επιλογή του να δώσω νέα μάνα στο μελίσσι και αυτή θα περιγράψω παρακάτω.
               Σε μία άδεια κυψέλη κατά προτίμηση ίδιου χρώματος τοποθετούμε ένα γόνο σφραγισμένο από άλλο μελίσσι και 3-4 πλαίσια με μέλι-γύρη και κενά. Τοποθετούμε στη μέση του μελισσιού και δίπλα στο γόνο μια βασίλισσα (αγονιμοποίητη ή γονμοποιημένη) σε κλουβάκι  και τοποθετούμε την κυψέλη στη θέση του αρρενοτόκου μελισσιού. Παίρνουμε την κυψέλη με το αρρενοτόκο μελίσσι και το τινάζουμε 100-200 μέτρα μακριά από τη θέση του. Οι εργάτριες θα επιστρέψουν στην κυψέλη θα συγκροτήσουν μελίσσι και θα ακολουθήσουμε τη διαδικασία της παραφυάδας.
                Συμπερασματικά να τονίσω ότι απαραίτητη προϋπόθεση είναι το αρρενοτόκο μελίσσι να έχει πληθυσμό τουλάχιστον 4-5 πλαισίων και να υπάρχει αρκετό χρονικό διάστημα ώστε το μελίσσι να αναπτυχθεί και να μας δώσει μέλι. Τον Σεπτέμβριο π.χ. δεν αξίζει να το κάνουμε ΄στε να έχουμε ένα αδύναμο μελίσσι να ξεχειμωνιάσουμε.
                Καλή επιτυχία σε όσους το τολμήσουν. Τα ποσοστά επιτυχίας είναι υψηλά και αντίστοιχα των παραφυάδων.
               

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου